Van 25 april t.e.m. 10 mei 2026.
Beleef een ideale voorbereiding voor het zeilseizoen met workshops en clinics over het materiaal, de regeling van de boten, de tactiek, de fysieke gesteldheid van de bemanning, de reglementen en tips & tricks voor de wedstrijdzeilers, én oefenwedstrijden.
Ergens in juli 2023, tijdens een zeilcursus, twee jaar geleden, zaten we over de middag op het achterterras in de zon te middagmalen, toen Ralph plots zei: “Jongens, ik ben in mijn tuin een boot aan het bouwen. Mark verslikte zich in zijn spaghetti, Filip morste zijn koffie, Jurgen z’n garnaalkroket vloog eruit en Koen, die op de rand van de bank zat, belandde op zijn poep op de grond.
“Meen je dat nu?”
“Yep”, zei Ralph in perfect Nederlands. “Ik ben er iets meer dan 12 jaar geleden aan begonnen, een goeie 10 meter lang, 5 mm plaatstaal en ik hoop dat hij over dik twee jaar klaar is.” Vol trots toonde hij op zijn gsm enkele foto’s. We konden er met ons verstand niet bij, Ralph die een stalen jacht bouwde!
Begin 2026 postte Ralph op de clubzeilers-whatsapp een uitnodiging voor de doop van zijn schip op zondag 22 februari om 14u. En zo gebeurde het dat we op een koude zondag in februari, ergens op een ponton in Breskens, nieuwsgierig en met veel bewondering, stonden te kijken naar Ralphs te water gelaten jongensdroom. Ook aanwezig: een doedelzakspeler, familieleden, zijn goede vrienden en de buren (15 jaar lawaai in de tuin verdient een beetje aandacht).
Het resultaat? Oordeel zelf, enkele beelden zeggen meer dan duizend woorden.
Ralph, Proficiat!
We hadden net alle boten in de winterberging gestoken toen er boven het hoofd van Benoit een lampje aanfloepte, hij had een idee. Als onze voorzitter een idee heeft dan vluchten wij meestal via de nooduitgang maar deze keer waren we te laat. “We gaan een wintertraining organiseren” zei hij.
Onze schrik bleek ongegrond. Dankzij 3 bevlogen lesgevers, de grote gastvrijheid van WOS (Watersport Oostende Spuikom) en een zorgzame Els die over de middag de hongerige zeilersmagen van eten voorzag, werd deze wintertraining een absolute topper.
Zaterdag 8 november was de eerste van 4 geplande zaterdagen. Een prachtige dag met veel zon en weinig wind. Niemand minder dan Sebbe Godefroid (Olympisch Zilver en Wereldkampioen) coachte ons doorheen deze “lentedag”. Zijn boodschap was eenvoudig in woord maar moeilijk in uitvoering: als je zeilwedstrijden wilt winnen, leer dan blind varen. Zo heb je tijd om rond te kijken: wat doet de wind, komen er windvlagen, waar zijn de tegenstanders, wat doen ze, is er ruimte aan de boeien, …. ? Kortom, “ogen op uw gat”. De praktijk was iets moeilijker want ogen op uw gat, die zien niet echt veel als je erop zit. Maar we begrepen de boodschap wel. Bedankt Sebbe, voor zoveel wedstrijdwijsheid!
Zaterdag 29 november was er heel veel wind, te veel om het water op te gaan maar wie hoopte op een onverwachte rustdag kwam er bekaaid vanaf. Frederik Valcke had de zware taak op zich genomen ons wegwijs te maken in mogelijke startopties bij het begin van een zeilwedstrijd. Moeilijk, moeilijk, moeilijk maar hij verraste vriend en vriend (Frederik heeft geen vijanden) met zijn inzichten en heldere uiteenzettingen. Dank je wel, Frederik, voor zoveel stof tot nadenken en hopelijk goed uitvoeren.
Op zaterdag 13 december kwam Nathalie Gunst ons coachen. Het was een zachte zonnige dag, 10°C en heel weinig wind. Nathalie legde de focus op “upwind speed, downwind by the lee, neerhouderspanning & zeiltrim”. Als de woorden je vreemd in de oren klinken, dan kunnen we je alleen maar aanraden volgende keer aanwezig te zijn. In de late namiddag viel de wind helemaal weg en dat zorgde voor feeërieke plaatjes met vreemd rechtopstaande zeilers. Merci, Nathalie, voor alle tips, tricks en de aanbevolen literatuur.
Op onze laatste trainingsdag, zaterdag 27 december, zouden we de op onze tweede trainingsdag zeer gesmaakte theorie van Frederik (optimale start en keuze van laylines) oefenen op het water. Als opwarmer gaf hij ons nog het bestaan en de werking van de “Vakaros” mee, een zeilhulptoestel met veel toeters en bellen waar je zelfs een startlijn kan insteken en dan mochten we naar buiten. Het was steenkoud door een harde NO-wind met stoten tot 25 knopen maar zeilen zouden we, het was enkel wachten op het smelten van het ijs dat de slipway spekglad maakte. In afwachting hielp de attent neergepote vuurkorf tussen de optuigende boten om onze verstijfde vingers functioneel te houden. Om 12u hadden het zout op de slipway en een doorgebroken zonnetje hun werk gedaan en konden we het water op. Het werd een memorabele namiddag met veel kapseizen en afzien maar vier uren en drie hechtingen later zat iedereen met een voldaan gevoel aan de Glühwein.
Voor herhaling vatbaar, met heel veel dank aan Watersport Oostende Spuikom, Els en Arne, Sebbe, Nathalie en Frederik 2x. (LH)
Wat een aangename Flinn Cup beleefden we op 6 en 7 september. Prachtig weer, tot 25 graden in de schaduw en een bij momenten stevige aflandige zuid-oosten wind.
Zaterdag stonden er 4 reeksen met een boven- en een benedenwindse boei op het programma. Aflandige wind betekent veel windshiften zowel in richting als in sterkte, iets voor wakkere bemanningen. Voeg daarbij een eerder kort parcours dat per reeks drie maal moest gerond worden (in de plaats van een lang parcours tweemaal) en dan weet je dat de fokkenmaten een pittige dag beleefden: spi omhoog, spi omlaag, een echte uitputtingsslag. Kortom, het waren de perfecte ingrediënten voor boeiende wedstrijden met veel en snel wisselende resultaten.
’s Avonds zorgden Rudi en zijn crew voor aanvulling van de verbruikte krachten met een perfect gegrild stukje zalm als voorgerecht, gevolgd door een goed gesmaakte BBQ. Of er nadien op de muziek van DJ Gregory nog veel gedanst werd, dat is een goed bewaard geheim.
Zondag werd er uit een ander vaatje getapt: een lange afstand wedstrijd. Vertrek voor de club, naar een boei voor De Haan, terug naar Oostende, daar de 4 kardinale boeien ter hoogte van de Oostelijke dam ronden, terug langs de kust tot aan de Vosseslag, weer naar Oostende, nog maar eens de 4 kardinalen en aankomst voor de club. Weer aflandige wind maar sterker dan gisteren, nu 15 tot 23 knopen, halve wind dus langs de kust heen en dan nog eens terug, geen catamaranzeiler die daar happig op is en bij de organisatoren enige twijfel om dit te laten doorgaan. Er wordt toch gestart. En het gaat hard, heel hard. In plaats van de geschatte 2 tot 3 uren komt de eerste al na 1u15min over de aankomstlijn. Verder in de vloot gaan er een paar overkop, ééntje zelfs met de mast helemaal naar beneden, een nachtmerrie voor elke reddingsdienst maar die klaart de klus binnen de kortste keren. Op 3 opgevers na geraakt iedereen gelukkig ongedeerd en zonder veel schade over de aankomstlijn.
Prachtig weer en dus konden de prijzen uitgedeeld worden op het zon overgoten terras. Als je op de prijsuitreiking ook de laatsten met een stralend gezicht ziet rondlopen en niemand goesting heeft om naar huis te gaan, dan weet je, dit was een tof weekend.
Dank aan race-officer Paul voor zijn kundige leiding, aan Stéfanie voor al het werk op de start- en aankomstboot, aan Tillo, Pierrot, Michèle en Stefan voor de rescue en het leggen van de boeien, aan Dirk voor alle notities op Manage2sail en niet te vergeten, aan Cédric, onze engelbewaarder.
Meer dan 200 deelnemers waren naar Oosteroeverstrand afgezakt om te proeven van catamaranzeilen en brandingsporten als aquawalken, golfsurfen, kajakken en suppen.
Koen, onze chef organisatie, had het weer allemaal goed geregeld en kon rekenen op een team van 22 uitstekende vrijwilligers. Teamwork makes the dream work en toen de zon er tegen de middag doorkwam kon de dag niet meer stuk.
Ook de koele minnaars van zeewater kwamen aan hun trekken, zij mochten op stap met Paul Lingier van Natuurpunt voor een boeiende wandeling langs de duinen en bunkers op Oosteroever. Paul is niet alleen een verzameling planten en dieren op zich maar ook een brok Oostendse geschiedenis, veel gretige oren dus.
En dan was er nog die andere Paul, Paul van Horizon Educatief vzw. Hij leerde zijn volkje krabben vangen. Wij dachten vooral aan de kinderen maar die zaterdag bleken ook heel wat volwassenen geïnteresseerd. Alleen, de vangst viel wat tegen, vijf om precies te zijn, een record dat we volgend jaar scherper moeten stellen, liefst naar boven toe.
Heel veel dank aan Paul en Paul en alle medewerkers om zoveel mensen een prachtige dag te bezorgen. (LH)
